Cicero brengt twee werelden samen
In de grafische wereld is de 'Cicero' al heel lang als typografische maat in lettergieterijen in gebruik. De naam is ontleend aan een in 1466 door Peter Schoeffer von Gernsheim gedrukte editie van de brieven van de Romeinse staatsman, advocaat, schrijver en filosoof Marcus Tullius Cicero (106 B 43 v.C.). Het lettercorps van dat werk had ongeveer de grootte van de huidige cicero.
Cicero bracht het in 63 v.C. in Rome tot Consul. Na de moord op Caesar (44 v.C.) koos hij de partij van Octavianus tegen Antonius en bestreed deze ondermeer in felle redevoeringen. Toen echter beide rivalen met Lepidus het Tweede Driemanschap sloten, eiste Antonius het hoofd van Cicero. Bij een vluchtpoging kwam de schrijver ten slotte voortijdig aan zijn einde.
Cicero is de grote taalhervormer en vernieuwer van het oude Latijn. Zijn filosofische geschriften hebben zeer veel invloed gehad. Hij schreef redevoeringen (57 bewaard en van 17 andere fragmenten), theoretisch - retorische geschriften, filosofische verhandelingen en brieven. Cicero geldt nog steeds als een model van welsprekendheid en goed taalgebruik.
Tegenwoordig werken we nog steeds met de cicero in onze (Europese) digitale systemen. Hoewel ook de Amerikaanse Pica erg in zwang is (11, 25 didotpunten). De Fransman Francois Ambroise Didot (1730B1804) verbeterde het door Fournier ontworpen typografisch maatsysteem. Hij kwam tot zijn didotpunten door de oude Franse duim (27, 07 mm) in 72 punten te verdelen van 0,376 (ongeveer 3/8) mm. Twaalf punten vormen samen een Cicero of Augustijn. De Augustijn is overigens vernoemd naar een in 1660 gedrukt werk van Augustinus, waarin ook een letter van 12 punten werd gebruikt.
Door de naam van Cicero te gebruiken in de titel van onze nieuwsbrief brengen wij twee werelden samen, zoals dat al sinds mensenheugenis gebeurt: die van de grafische industrie en die van de theoretische en praktische communicatie.
